O mnie i całej reszcie

Rzut beretem stąd

2012-01-16T17:50:00.004+01:00

Najpierw beret. Zrobiony własnoręcznie z włóczki kupionej na Allegro. Według projektu o nazwie "Esme" dostępnego za darmo na Ravelry (link pod przyciskiem powyżej). I noszony przeze mnie do pierwszego śniegu tj. do wczoraj :) Jakby nie to że temperatura spadła, nie zamieniłabym go na czapkę-uszankę bo jest megawygodny.

A więc rzut moim własnym beretem stąd pojawiam się ponownie w sieci na blogu

www.ekspreskawowy.blogspot.com

Zmieniam trochę, jak to się mówi fachowo, profil działalności - będzie oczywiście trochę o twórczości własnej, różnistej ale i o ciuchach, książkach, kartkach pocztowych, roślinkach i codziennych sprawach. Co z tego wyjdzie to się zobaczy. Jedynym zagrożeniem jest to że będzie to blog bardziej dla mnie niż dla czytelnika. Się zobaczy a tymczasem zapraszam.

tytułem wyjaśnienia

2011-09-21T14:45:00.002+02:00

Jak widać blog powoli umiera śmiercią naturalną - jak roślinka niepodlewana. Pojawią się tutaj jeszcze ze trzy posty związane z Round Robinem i zamykamy interes.
W pewnym momencie brak czasu na hobby spowodował brak weny i chyba potrzebuję dłuższej paroletniej (tak!tak!) przerwy w haftowaniu, jak to już wcześniej bywało.

Taki ze mnie typ, motylek z kwiatka na kwiatek w temacie zainteresowań. Zapalam się do czegoś, potem odpuszczam, rzucam się na coś innego, znowu wracam.
Dlatego teraz spakowałam druty i kanwy (oprócz RRa oczywiście) do pudeł, i znikam.
Buziaki.

RR domki - obrazek # 5

2011-07-04T13:37:00.003+02:00

zdjęcie niezbyt udane ale i pogoda za oknem nie światłem nie upaja. Piąty domek skończony i dzisiaj (z opóźnieniem malutkim bo nie dałam rady wysłać przed weekendem) poleci dalej.
Na kanwie organizatorki Katarzyny haftowało się bardzo przyjemnie, jednak lubię drobne krzyżyki.

Poza tym u mnie innych prac robótkowych brak - pochłania mnie ze wszystkim bakcyl ogrodowy. Sieję, plewię, podwiązuję, podlewam i tak w kółko. Mam grządki warzywne,truskawki, poziomki i ...boczniaki. Mam kilka skrzynek i donic na balkonie, mam szerokie plany co do iglaków i krzewów ozdobnych, skalniak sobie nawet zbudowałam. Do domu przychodzę tylko na kolację i spać.

Poniżej migawki z balkonu, bo deszcz nie pozwolił się wczoraj zapuścić głębiej w ogród :)))

RR domki - obrazek # 4

2011-05-03T10:54:00.003+02:00

Żeby obowiązkom stało się zadość zamieszczam czwarty domek z RR-a, na kanwie Anek73. Skończony jakieś dwa tygodnie temu, a ja ... biedzę się nad wpisem do zeszyciku. Nie mam zupełnie weny.
Dziś chwila wolnego to coś wymyślę a jutro wyślę dalej bo to już czas. Mam zresztą już następną kanwę od aneladgam.

Z innych prac ręcznych - zainspirowana podobnymi broszkami widzianymi na szafiarskich blogach i na Allegro wyprodukowałam sobie taką - do granatowej marynarki. Z tyłu zwykła agrafka.

Nowa zabawka

2011-02-13T07:17:00.004+01:00

Niedzielny mroźny poranek.Mój potomek bez względu na dzień tygodnia wstaje przed 6, więc ktoś musi wstać razem z nim żeby przynajmniej rzucać okiem czy szkody sobie albo urządzeniu domowemu nie robi. Tak więc wstałam z młodym, on teraz organizuje piknik na kocu na środku pokoju a ja nacieszam się nową zabawką.

Komputer przenośny to było moje marzenie od ładnych paru lat, ale szkoda mi było kasy skoro mam stacjonarny. I w końcu dostałam w prezencie od pana męża, fajny mały bo 10calowy netbook. Od razu uszyłam pokrowiec na to cudo,wewnątrz jest gruby granatowy sztruks a zewnętrzna strona to fragment chusty do noszenia Girasol "Rajskie Jabłuszko"

Pokrowiec fajnie wyszedł, bez wystających czy splątanych nitek, może trochę za luźny ale nie chce mi się już robić poprawek. Normalnie dumna jestem z siebie.

RR domki - obrazek #3

2011-02-09T14:18:00.002+01:00

I miesiąc minął jak z bicza strzelił. Wogóle to czas mi leci szybko na łeb na szyję, tak bym się chciała czasem ponudzić ale tylko przez chwilkę malutką. Bo na więcej życia szkoda. Odświeżyłam swoje kontakty z haftem krzyżykowym, co owocuje kolejnym RoundRobinowym domkiem

Miałam trochę gimnastyki z tą drobniutką kanwą - to chyba 18nastka a tu wzór wymaga haftowania dwoma nitkami.Za to zaletą takiego dziubania jest to że szybciej widać efekty i machnęłam dzbankodomek w szaleńczym jak na mnie tempie. Zestaw już poleciał wczoraj do Aty, a ja dalej, następnego klienta czyli domek z piernika. Cieszy mnie strasznie ten Round Robin, pierwszy raz biorę udział i chyba trafiłam na grupę dziarskich koleżanek bo jak na razie wszystko przebiega bez opóźnień.

I skończyłam kandydata na poduszkę dla Bolka.

Teraz tylko haft musi odleżeć swoje i nabrać mocy urzędowej aż pani Marta zbierze chęci i siądzie do maszyny. Miejmy nadzieje że jeszcze w tym półroczu.
Rozgrzebany mam jeszcze jeden haft typu UFO - "Row of Ladybirds" mniej więcej w połowie jestem i staram się coś dłubać.

Jednym słowem jest nieźle, patrząc dla porównania na moje osiągnięcia robótkowe z ostatniego roku. Jestem realistką i wiem że nie dorównam wielu moim idolkom blogowym (ha widzicie, mam takowe) w ilości a przede wszystkim jakości twórczości i pasji. Ale z przyjemnością czytam te blogi i nacieszyć oczy mogę spokojnie taką ilościa genialnych pomysłów. A sama sobie coś tam dłubę i staram się z nikim nie ścigać.

I na dzisiaj to tyle. Mam nadzieję że nie przepadnę znowu na miesiąc, bo mam nowa zabawkę która wciąga.

RR Domki - obrazek #2

2011-01-08T06:48:00.002+01:00

Niestety z tygodniowym poślizgiem ale skończyłam drugi z kolei obrazek w domkowym RR. W przeciwieństwie do poprzedniego, tutaj backstitche były zadziwiająco proste więc ostatni etap poszedł jak po maśle. Mam już następną kanwę, więc z marszu, póki mam wenę, zabieram się do kolejnego domku-dzbanka.

Zafundowałam sobie długi weekend w domu, bez jakichkolwiek wyjazdów. No prawie - wybrałam się z dzieckiem do przychodni na kontrolę i przeżyliśmy porażkę. Bolek nie dał się zważyć ani zmierzyć nie mówiąc już o badaniu. Nie krzyczał, nie płakał tylko kategoryczne "NIE" i długa w drzwi. Po 20 minutach pertraktacji i przekonywania, pani doktor orzekła że kawaler ma tzw. bunt dwulatka i po prostu trzeba to przeczekać. Faktycznie ostatnio pokazuje różki. A takie grzeczne dziecko z niego było :) Coś za coś, bo w przeciągu praktycznie dwóch miesięcy zaczął mówić i to od razu dłuższe wypowiedzi: "Widziałeś cio było, Lolek źrobił apsik, kurde bele nooo." Ogląda namiętnie wszystkie bajki z Bolkiem i Lolkiem, a to "kurde bele" gdzieś usłyszał i dodaje zawsze kiedy jest czymś zdziwony albo zachwycony.

Tak więc pełna nowych sił na Nowy Rok, najpierw skończę prace pozaczynane:
1) dwa obrazki krzyżykami o tematyce dziecięcej
2) bolerko na drutach, które trzeba tylko zszyć
3) szyjogrzej dla Bolka
a potem działam dalej z uśmiechem na ustach... :)

Aha, kanwę z RR wyślę do Aty w poniedziałek.

Księżniczka chaosu

2010-12-31T08:34:00.003+01:00

Hehe taki tytuł posta doskonale do mnie pasuje. Okazuje się że pogodzenie pracy zawodowej, prowadzenia domu, opieki nad dzieckiem i nauki na aplikacji to wcale nie taka prosta sprawa. Staram się to ogarniać jak mogę najlepiej ale głównie to działania doraźne i wychodzi chaos i prowizorka. Ale co tam, jestem naprawdę szczęśliwą osobą tylko ociupinkę zagonioną.

Robótkowo oczywiście leżę. Mam pozaczynane chyba ze trzy rzeczy na drutach, które okupują koszyk od listopada w niezmienionym stanie. Krzyżykowo-domkowy RR mam w miarę na bieżąco tzn. jak się sprężę to zrobię przez weekend brakujące kontury na kanwie Aneladgam i w poniedziałek poślę ją do Aty. A już czeka na mnie kanwa Brzyduli z kolejnym domkiem. Tak bym chciała zabrać się za jakiś projekt dla siebie, coś pasującego do wystroju domu ale raczej nie ma na to szans na razie. W pierwszej kolejności muszę się wywiązać z tego co na siebie wzięłam.A potem się zobaczy.

Koniec grudnia przyniósł chwilę oddechu, albowiem udało mi się kolokwium zaliczające I rok aplikacji pchnąć do przodu (nie no muszę się pochwalić - z wynikiem jednym z lepszych na roku). Korzystając z tego luzu nadrabiam zaległości książkowe, ale takie specyficzne; zagłębiłam się w muzyczne biografie: "Gościu" Krzysztofa Gajdy (o niejakim Grabażu z Pidżamy Porno), tego samego autora biografia Jacka Kaczmarskiego i Wiesława Weissa "Kult.Biała księga". Komuś kto lubi tą muzykę szczerze polecam.

A w temacie książkowym: Skopiowałam od Maknety listę następującą, i doszłam do wniosku że nie jest chyba z moim czytelnictwem tak źle.

100 książek które należy przeczytać wg BBC

1. Duma i uprzedzenie – Jane Austen
2. Władca Pierścieni – JRR Tolkien
3. Jane Eyre – Charlotte Bronte
4. Seria o Harrym Potterze – JK Rowling
5. Zabić drozdad – Harper Lee
6. Biblia
7. Wichrowe Wzgórza – Emily Bronte
8. Rok 1984 – George Orwell
9. Mroczne materie (seria) – Philip Pullman
10. Wielkie nadzieje – Charles Dickens
11. Małe kobietki – Louisa M Alcott
12. Tessa D’Urberville – Thomas Hardy
13. Paragraf 22 – Joseph Heller (próbowałam kilka razy ale nie dałam rady)
14. Dzieła zebrane Szekspira
15. Rebeka – Daphne Du Maurier
16. Hobbit – JRR Tolkien
17. Birdsong – Sebastian Faulks
18. Buszujący w zbożu – JD Salinger
19. Żona podróżnika w czasie – Audrey Niffenegger
20. Miasteczko Middlemarch – George Eliot
21. Przeminęło z wiatrem – Margaret Mitchell
22. Wielki Gatsby – F Scott Fitzgerald
23. Samotnia (w innym tłumaczeniu: Pustkowie) – Charles Dickens
24. Wojna i pokój – Leo Tolstoy
25. Autostopem przez Galaktykę – Douglas Adams
26. Znowu w Brideshead – Evelyn Waugh
27. Zbrodnia i kara – Fyodor Dostoyevsky
28. Grona gniewu – John Steinbeck
29. Alicja w Krainie Czarów – Lewis Carroll
30. O czym szumią wierzby – Kenneth Grahame
31. Anna Karenina – Leo Tolstoy
32. David Copperfield – Charles Dickens
33. Opowieści z Narnii (cały cykl) – CS Lewis
34. Emma- Jane Austen
35. Perswazje – Jane Austen
36. Lew, Czarwnica i Stara Szafa – CS Lewis
37. Chłopiec z latawcem – Khaled Hosseini
38. Kapitan Corelli (w innym tłumaczeniu: Mandolina kapitana Corellego) – Louis De Bernieres
39. Wyznania Gejszy – Arthur Golden
40. Kubuś Puchatek – AA Milne
41. Folwark zwierzęcy – George Orwell
42. Kod Da Vinci – Dan Brown
43. Sto lat samotności – Gabriel Garcia Marquez
44. Modlitwa za Owena – John Irving
45. Kobieta w bieli – Wilkie Collins
46. Ania z Zielonego Wzgórza – LM Montgomery
47. Z dala od zgiełku – Thomas Hardy
48. Opowieść podręcznej – Margaret Atwood
49. Władca much – William Golding
50. Pokuta – Ian McEwan
51. Życie Pi – Yann Martel
52. Diuna – Frank Herbert
53. Cold Comfort Farm – Stella Gibbons
54. Rozważna i romantyczna – Jane Austen
55. Pretendent do ręki – Vikram Seth
56. Cień wiatru – Carlos Ruiz Zafon
57. Opowieść o dwóch miastach – Charles Dickens
58. Nowy wspaniały świat – Aldous Huxley
59. Dziwny przypadek psa nocną porą (również: Dziwny przypadek z psem nocną porą) – Mark Haddon
60. Miłość w czasach zarazy – Gabriel Garcia Marquez
61. Myszy i ludzie (również: O myszach i ludziach) – John Steinbeck
62. Lolita – Vladimir Nabokov
63. Tajemna historia – Donna Tartt
64. Nostalgia anioła – Alice Sebold
65. Hrabia Monte Christo – Alexandre Dumas
66. W drodze – Jack Kerouac
67. Juda nieznany – Thomas Hardy
68. Dziennik Bridget Jones – Helen Fielding
69. Dzieci północy – Salman Rushdie
70. Moby Dick – Herman Melville
71. Oliver Twist – Charles Dickens
72. Dracula – Bram Stoker
73. Tajemniczy ogród – Frances Hodgson Burnett
74. Zapiski z małej wyspy – Bill Bryson
75. Ulisses – James Joyce
76. Szklany kosz – Sylvia Plath
77. Jaskółki i Amazonki – Arthur Ransome
78. Germinal – Emile Zola
79. Targowisko próżności – William Makepeace Thackeray
80. Opętanie – AS Byatt
81. Opowieść wigilijna – Charles Dickens
82. Atlas chmur – David Mitchell
83. Kolor purpury – Alice Walker
84. Okruchy dnia – Kazuo Ishiguro
85. Pani Bovary – Gustave Flaubert
86. A Fine Balance – Rohinton Mistry
87. Pajęczyna Szarloty – EB White
88. Pięć osób, które spotykamy w niebie – Mitch Albom
89. Przygody Scherlocka Holmesa – Sir Arthur Conan Doyle
90. The Faraway Tree Collection – Enid Blyton
91. Jądro ciemności – Joseph Conrad
92. Mały Książę – Antoine De Saint-Exupery
93. Fabryka os – Iain Banks
94. Wodnikowe Wzgórze – Richard Adams
95. Sprzysiężenie głupców (również: Sprzysiężenie osłów) – John Kennedy Toole
96. Miasteczko jak Alece Springs – Nevil Shute
97. Trzej muszkieterowie – Alexandre Dumas
98. Hamlet – William Shakespeare
99. Charlie i fabryka czekolady – Roald Dahl
100. Nędznicy – Victor Hugo

Instrukcja obsługi:
1. Pogrub te tytuły, które przeczytałeś/-łaś.
2. Użyj kursywy przy tych, które masz zamiar przeczytać.
3. Wykreśl te tytuły, których nie masz zamiaru czytać, albo byłaś/-łeś zmuszona/-y przeczytać za czasów szkolnych i je znienawidziłaś/-łeś.
4. Umieść to na blogu.

I mój komentarz: lista jest bardzo brytyjska więc według mnie nie bardzo przystaje do gustów czytelniczych Polaków, o niektórych książkach słyszałam pierwszy raz w życiu a wydaje mi się że dużo czytam i w miarę się orientuję. Ale pobawić się zawsze warto.

Na koniec tegoż przydługiego posta zostawiam Was z Życzeniami Noworocznymi - oby ten kolejny rok był lepszy od poprzedniego. Bywajcie...

Jesień przynosi mi szczęście

2010-10-15T22:50:00.003+02:00

Uwielbiam, kocham tą porę roku. Jesienią zawsze zdarzało mi się coś miłego albo coś istotnego . Jesienią przeżywałam najpiękniejsze miłości, jesienią poznałam mojego towarzysza życia, późną jesienią urodził się mój syn. A teraz jest jesień i miło mi się pochwalić... dostałam wymarzoną pracę. W zawodzie, w miarę blisko domu, nieźle płatną, w miłej ekipie. Pracę o której skrycie marzyłam, ale nie miałam odwagi głośno o tym mówić, a tu okazało się że prawie sama do mnie przyszła. Jednak jakieś szczęście w życiu mam.
Niestety teraz będę miała jeszcze mniej czasu na robótkowanie, ale może mnie to bardziej zmotywuje jako odskocznia od przepisów, umów, paragrafów. Jak na razie czuję się jakbym złapała Pana Boga za nogi. Hihi mam nadzieję że On nie ma łaskotek...

Na deser rozdawajka u Tkaitki:

Rękodzieło w internecie

2010-10-08T12:11:00.002+02:00

Nasza koleżanka bloggerka artystka rękodzielniczka Yadis pisze pracę magisterską nt. "Rękodzieło w internecie".
Zachęcam gorąco do wspomożenia jej w tym naukowym wysiłku i wypełnienia ankiety przez nią utworzonej skierowanej do nas blogerek rękodzielniczek. Wystarczy kliknąć w banner:

198 jardów nieba czyli moja urocza Padlina

2010-09-28T08:07:00.003+02:00

Projekt: Padlina (oliwkowo fioletowy kolor włóczki tak mnie zainspirował)
Włóczka: Araucania Ranco Multy kolor 344 z e-dziewiarki - około 75 g.
Druty: KnitPro 4 mm na żyłce.
Wzór: 198 yds. of Heaven z Ravelry.

Skończyłam też czapkę na tydzień odzieży dla dzieci, wyszła idealnie. Tylko model ściąga ją po 3 s., więc nie udaje mi się pstryknąć fotki ale ja go złapię :)

Tydzień Dziergania dla Dzieci

2010-09-23T07:33:00.004+02:00

Właściwie jest to tydzień szycia dla dzieci, ale dzierganie jest również dopuszczalne przez organizatorkę. Jako że mój Bolko ubrań ma mnóstwo i ciut ciut jeszcze to postawiłam na czapkę z tego wzoru

Nie wiem jak będzie z czasem, czy wyrobię się do końca tygodnia, bo nawarstwiły mi się praktyki i jeżdżę codziennie do Kielc, jak nie do sądu to do prokuratury i się szkolę.
Czapkę robię na drutach 5 mm z Charismy, której motek został mi po warkoczowym wdzianku z zeszłej zimy. To genialna włóczka jest i chyba zamówię sobie takową na czapkę i szalik dla siebie.

Znowu opóźniała się moja notka bo jak wiele koleżanek bloggerek zakopałam się w grzybach. Dopóki były to lataliśmy z Młodym codziennie rano i czasem jeszcze po południu - do grzybowego lasu mamy raptem 200 metrów, więc korzystałam aż do przesytu. Mam pomarynowane, pomrożone, posuszone same skarby lasu: prawdziwki, podgrzybki, kozaczki.
Zresztą, z takim pomocnikiem to zbiory były zawsze udane :D

2010-09-02T09:55:00.003+02:00

Zdziwiłam się kiedy zerknęłam na datę ostatniej notki - cały sierpień mnie nie było. Jakoś tak wyszło, że wakacje spędziłam z dala od komputera a i weny do pisania jakoś brakowało.

Udało mi się popełnić małe faux pas na początku zabawy blogowej RR "Domki" Jakoś tak wyszło, że byłam święcie przekonana że do 1 września mamy się wyrobić z pierwszym obrazkiem i wysłać go dalej. Sprężyłam się więc i wykonałam co trzeba. Ostatniego sierpnia w stresie zorientowałam się że nie mam adresu dziewczyny do której ma polecieć moja kanwa. Napisałam do organizatorki która oświeciła mnie niedojdę że od 1 września dopiero zaczynamy wyszywać swoją część. Także mam nadprogramowo wykonany plan.

Chustę z Araucanii skończyłam, pięknie się zblokowała i teraz czeka do jesieni na premierę. Jestem z niej dumna niemożebnie więc chyba zasługuje to na osobny post jak już pstryknę zdjęcia.

Niestety nie pojechaliśmy w Bieszczady.Kemping na który jeździliśmy poprzednio chyba został zlikwidowany - w każdym razie nie mogłam już znaleźć na niego namiarów w sieci, a ceny pozostałych możliwości noclegowych powalały - Bieszczady dzielnie gonią Zakopane w konkurencji "najdroższy wypoczynek".
Drogą losowania - "no to gdzie jeszcze nas nie było ?" wybraliśmy Beskid Żywiecki i to był strzał w dziesiątkę. Pieniny się chowają. Nocowaliśmy w Ośrodku Żabnica w Węgierskiej Górce. Ceny bardzo przystępne, domki może nie najnowsze ale jest wszystko co trzeba i co bardzo ważne - czystość absolutna i porządek, ciepła woda zawsze była, cisza i spokój. Byliśmy bardzo pod wrażeniem i gorąco polecamy.
A same góry - piękne, ciche, nie było tłumów na szlakach. Widok z Pilska powalający.
Zwiedziliśmy forty obronne w Węgierskiej Górce, Muzeum Browaru w Żywcu, pływaliśmy rowerem wodnym po Jeziorze Żywieckim. I jestem pewna - jeszcze tam wrócimy.

Mój stary samochód, pieszczotliwie zwany "Fiestą Pancerną" zakończył swój żywot na amen i został odprowadzony na miejsce wiecznego zezłomowania. Powstała więc konieczność zakupu następcy. Nie dysponowaliśmy wielkimi funduszami i wybór padł na starą Mazdę 323. Samochód jest świetny i doszło do tego że moi panowie tj. mąż, ojciec i brat, każdy złożył mi ofertę zamiany na swoje Volkswageny czy Audi. Nic z tego - Madzi nie oddam.

No i gwóźdź programu - mam KOTA !

Nie przypuszczałam że do tego dojdzie, bo nigdy nie byłam miłośniczką kotów. Traktowałam je tak z litościwą obojętnością, a mój mąż nawet słyszeć o kocie nie chciał. Ale pojawił się Stefan... i wszyscy z synem na czele straciliśmy dla niego głowę i serce przede wszystkim. Oficjalnie więc dołączam do grupy "robótkowiczek"-"kociomaniaczek". I się zapytuję, czy to normalne że jak masz jednego kota to myślisz jak by tu wykombinować kolejnego ? :D

Oguuuu..rek

2010-07-27T11:43:00.002+02:00

Moja pociecha zaczyna sobie mówić i jest z tego mnóstwo dumy w rodzinie i uciechy bo jego próby są dosyć specyficzne. Mianowicie mówi tylko jedną sylabę (czasem dwie) ze słowa, które chce powtórzyć. Więc "papryka" jest "pa", "cytryna" jest "cy", "kij" jest "ki", "kamień" jest "kam", "deszcz" jest "de". Mniej obeznani żeby się dogadać wyliczają listę słów zawierających daną sylabę zanim usłyszą od Bolka solenne "tak!"

Jako etatowa kura domowa robię masowo ogórki do słoików. W wersji mojego syna to są "oguu". Kiszone, konserwowe i ulubione przez wszystkich z musztardą na słodko.
Jakby ktoś się skusił, oto przepis:

Ogórki w zalewie musztardowej
na ok. 4 kg ogórków

2 litry wody
0,5 litra octu spirytusowego
1kg minus dwie szklanki cukru
10 łyżeczek soli
10 łyżeczek musztardy delikatesowej (nie sarepskiej ani kremskiej)

Do wody dodać pozostałe składniki, zalewę zagotować i ostudzić. Ogórki kroić wzdłuż na ćwiartki a nawet lepiej na ósemki, pakować pionowo do słoików, zalać zimną zalewą, zakręcać i pasteryzować około 7 minut.
Życzę smacznego

RR Domki (1)

2010-07-26T10:56:00.003+02:00

Jako że żyję w chronicznym niedoczasie, wzięłam się za wyszywanie Domków do których swój akces zgłosiłam. Co prawda czas jest do pierwszego września ale bardzo mi zależy żeby nie nawalić na samym początku. Potem może być jeszcze gorzej z czasem bo rozpocznie się po przerwie wakacyjnej moja aplikancka edukacja i przyjdzie kolokwium roczne.

Postępy prac wyglądają tak: Miło było powrócić do krzyżyków po dłuższej przerwie. Wena mi się odświeżyła i wyszywam z czystą przyjemnością. Zdecydowałam się na zamianę Madeiry na Ariadnę której mam prawie kompletną paletę, chociaż kolorystyka tu uboga.
Drutów nie porzuciłam zupełnie, moja chusta powoli się dzierga. Miałam zamiar ją skończyć na wakacjach, ale było tyle innych ciekawszych rzeczy do zrobienia, zobaczenia, przespacerowania. Poza tym okazało się że robiąc ściśle wg wskazań opisu zostanie mi drugie tyle włóczki, dlatego postanowiłam dodać jeszcze ze dwa powtórzenia wzoru, żeby ją wykorzystać.

Oczywiście kolor na zdjęciu nijak się ma do tej pięknej dekadenckiej zgnilizny jaką prezentuje włóczka w rzeczywistości, ale nie mogę za nic go uchwycić.
Poza tym zapadła decyzja : po powrocie z wakacji nie możemy się otrząsnąć z naszej miłości do gór dlatego na początku września jedziemy w Bieszczady !!! Jak się uda to do Wetliny - czwarty raz w to samo miejsce ale silnie nas tam ciągnie.

W górach jest wszystko co kocham....

2010-07-19T12:20:00.004+02:00

Wczoraj wróciliśmy z Pienin, zauroczeni zachwyceni oczarowani naszymi polskimi górami. Złożyłam sobie solenną obietnicę : żadnych wakacji za granicą póki nie obejrzę dokładnie naszego pięknego kraju. A polskie góry darzę już od dawna miłością bezgraniczną i chyba odwzajemnioną, bo zafundowały nam piękną pogodę przez cały tydzień, ożywczy cień na szlakach i czystą jak kryształ wodę w strumieniach.
Bolesław na naszych plecach zdobył Trzy Korony i Sokolicę, obejrzeliśmy Wąwóz Homole i słowacki Czerwony Klasztor, zamki w Czorsztynie i Niedzicy, o tonach zjedzonych oscypków wprost z bacówki nie wspomnę (nawet miałam okazję troszkę pomóc w produkcji :D). Wcale nam się nie chciało wracać, ale cóż jak obowiązki wzywają. Ale na pewno w tym roku zrobimy jeszcze powtórkę z gór.

PS: tak popatrzyłam na te zdjęcia - wyglądają jak z przewodnika po Pieninach, ale to na prawdę ja je zrobiłam :D, no oprócz tego na którym jestem ja sama. Jednak dobry fotoaparat to połowa sukcesu.

Zaproszenie do Round Robin

2010-07-07T08:48:00.002+02:00

KasiaS organizuje krzyzykowe Round Robin czyli zbiorcze wyszywanie tym razem słowniczka domów. Zgłosiłam się i przekazuję zaproszenie dalej...

http://krainakasi.blogspot.com/2010/07/szukam-chetnych-na-rr.html

Wiosenny kardigan na początek lata

2010-06-24T09:59:00.003+02:00

Skończyłam moje zieloności, teraz tylko zostało mi dobrać odpowiednie guziki i możemy wyruszać w miasto.
Wzór: Wool Bam Boo Scallop Lace Cardi
Włoczka: Madame Tricote Lavita 1,75 motka
Druty: 4 mm

Na tym zdjęciu kardigan wygląda na trochę workowaty ale uwierzcie mi na "ludziu" fajnie się dopasowuje. Dziergam dalej tunikę Buttercupową i zaczęłam projekt wakacyjny.
Zamówiłam na e-dziewiarce włóczkę Araucania Ranco Multy - oj ile ja dookoła niej chodziłam żeby przełamać wrodzone skąpstwo, ale doszłam do wniosku że lepiej kupić porządną włóczkę i zrobić coś co będzie "noszalne" niż kupić kilo akryli które po pierwszym praniu ręcznym wołają o pomstę do nieba.Wybrałam kolor nr 344 - melanż fioletowo oliwkowy. I zapewniam - włóczka jest cudowna. Mięciutka, lekko sprężysta, normalnie sama się dzierga. Kolory żywe, piękniejsze niż na zdjęciu w sklepie. Śmiałam się ze swojego wyboru, bo przyszło mi na myśl że takie zestawienie kolorystyczne przypomina .... padlinę i to w stanie zaawansowanym. Ale niech tam - będę chodziła w pięknej "padlinianej" chuście, bo to właśnie ma być rzecz według mnie noszalna.

trochę zieleniny

2010-04-14T17:55:00.002+02:00

Tak wygląda aktualnie mój kosz roboczy: to różowe to Buttercup z fuksjowej Sonaty. Mam plana takiego żeby przedłużyć to do postaci sukienki albo conajmniej tuniki. Ale to ma być strój letni więc sobie poczeka.
A tutaj ładnie widać kolor sweterka z Lavity i wzór ażurowy wykańczający dół.

Po przerwie

2010-04-14T08:43:00.003+02:00

I znowu nie było mnie jakiś czas ale tym razem zupełnie nie z mojej winy. Jakiś #@!! wandal zniszczył skrzynkę z centralą Tepsy w naszej wsi i przez trzy tygodnie prawie byliśmy bez sieci. W sumie wyszło mi to na dobre bo grządki w ogródku nabrały realnego kształtu, przeczytałam zaległych dwóch "Wołoszańskich" a wiosennemu kardiganowi brakuje już tylko rękawów. Z Lavity robi się bardzo przyjemnie (pierwszy moher w mojej karierze), na część główną swetra poszło niewiele ponad 100 g, co zachwyca moją oszczędną duszę.
----------
Melancholijnie mi i smutno jak pewnie wielu z nas po katastrofie w Smoleńsku. Co prawda to nie był MÓJ prezydent ani moi reprezentanci w parlamencie ale to wszystko przypomina jak kruche jest życie, nie ważne czy jest się generałem czy szeregowcem. Jak nie warto czasem zabijać się o pieniądze, pracę, dobra materialne czy zaszczyty, jak nie warto nic planować. Jak ważne jest to co się ma tu i teraz, rodzina, bliscy, przyjaciele, uczucia. Bo w jednej chwili wszystko może się zmienić ...
---------
Obrzydzają mnie natomiast przepychanki słowne jakie pojawiły się na kilku blogach na temat : jaka jest jedynie słuszna forma przeżywania żałoby i dlaczego. Mamy wolny Internet i jeśli ktoś nie zamieszcza treści sprzecznych z przepisami to przecież ma prawo wyrazić swoje zdanie na ten temat w sposób przez siebie uznany za słuszny. Jednych to urazi a inni przyklasną, ale takie uprawnienie każdy ma. A okazywanie (lub nie) swoich uczuć i przemyśleń w takiej sytuacji, jaką teraz mamy jest sprawą zupełnie osobistą bo przecież każdy przeżywa (lub nie) żałobę inaczej, na swój sposób.
Niestety takie potyczki na blogach robótkowych zdarzają się coraz częściej. Ja wiem, to nie kółko wzajemnej adoracji tylko grupa żywych ludzi o najróżniejszych poglądach połączona wspólnymi pasjami, ale czasem forma krytyki osób, które prezentują mniejszościowy pogląd na jakiś temat normalnie mnie osłabia. Trochę tolerancji...

Czasu zero

2010-03-25T08:04:00.002+01:00

Aż mi wstyd, miałam częściej tu zaglądać i prowadzić bloga jak należy a chyba na dobrych chęciach się skończyło. Po części usprawiedliwia mnie posiadanie małego rozbójnika, który nie pozwala na relaksacyjne siedzenie przy kompie. I na dodatek w końcu przyszła wiosna więc przyszedł też czas na ogródek i wiosenne porządki w tzw.obejściu - zmieniamy ogrodzenie, przestawiamy bramę więc totalna rewolucja.
Drutowo: skończyłam niebieskie warkoczowe wdzianko czyli Stockporta. I nawet jestem zadowolona - trafiłam w swój rozmiar, tylko mimo przerobienia dodatkowych rzędów wdzianko jest nadal krótkie ale to chyba taki model po prostu. Zdjęcia oczywiście w chwili wolnej.

Wszyscy robią wiosenne plany robótkowe i jak widzę królują kardigany, sweterki zapinane i ażurowe wykończenia. Mój wybór na wiosnę też się wpisuje w ten trend:

To Wool Bam Boo Scallop Lace Cardi
w mojej wersji będzie z zielonej Lavity (chyba, bo jeszcze próbki nie robiłam więc nie wiem czy będzie pasować a na przeliczanie chyba się nie porwę) czyli bardzo wiosennie.

Czerwona niespodzianka

2010-03-06T10:20:00.005+01:00

Wczoraj dotarł do mnie prezent z wymiany u AgnieszkiMD w przepięknych czerwonych kolorach:
(po raz kolejny mam problem z właściwą pozycją zdjęcia w bloggerze i kompletnie nie wiem jak sobie z tym poradzić, za co przepraszam)

Przygotowała go dla mnie Martyna za co jej serdecznie dziękuję, zwłaszcza ta bransoletka z korali to spełnienie moich marzeń, bo ja koral uwielbiam i czerwień też. Co prowadzi do wniosku że muszę zrobić sobie czerwony sweterek z rękawami 3/4 żeby ją odpowiednio wyeksponować.

Ale na razie na drutach wisi kilka rozgrzebanych projektów, a cały czas obowiązuje mnie plan przerobienia zapasów włóczkowych. Idzie mi średnio, z zapasów na razie powstaje biedronkowy kardigan dla Bolka:

Z resztki Eliana Sally powstał mały upominek, który poleciał na wyżej już wspomnianą wymianę:
Taki sobie wisiołek w słonecznym kolorze.

No i ostatni największy projekt, przy którym jednak się złamałam i włóczkę kupiłam - o taką tu. I jestem zachwycona jej wydajnością - z jednego, niecałego motka jak na razie mam cały tył i oba małe rękawki. Świetnie sprawdza się w robocie, mięciutka, nie skrzypi.
Powstaje z niej wdzianko, jak na tej okładce:
Natknęłam się na nie na gazetowym forum robótki na drutach - nie odziedziczyłam co prawda po mojej mamie (która też dzierga) miłości do warkoczy ale postanowiłam zmierzyć się ze wzorem.
Na razie jest tyle: to znaczy cały tył. Kolor Charismy jest na zdjęciu mocno przekłamany - w rzeczywistości jest bardziej niebieska niż szara. Wzór jest łatwy, kształtowania dzianiny mało. Naprawdę sama przyjemność. Tym bardziej że razem z włóczką nabyłam druty KnitPro i odkryłam można powiedzieć Amerykę, , że mercedes to jednak nie to co maluch chociaż też samochód.

Gratulejszyn

2010-02-18T16:43:00.002+01:00

Gratulujemy pani Justynie K. srebrnego medalu - ach oglądałam wczoraj na żywo i mało co drutów nie złamałam, tak mocno ściskałam kciuki. Lecę więc dalej uskuteczniać olimpijskie dzierganie a po drodze candy u Maknety :

http://robotkimaknety.blogspot.com/2010/02/blog-olimpijski-i-candy-znowu.html

a ja kota nie mam

2010-02-17T17:51:00.003+01:00

Tytuł tak na marginesie jako że dziś Światowy Dzień Kota a z moich obserwacji blogów robótkowych wynika że do znaków rozpoznawczych polskiej "handmejdki" należy kot. Otóż ja kota nie mam a nie mam bo nie lubię. Kocham za to psy, chociaż takiego zupełnie własnego się jeszcze nie dochowałam - mamy na razie wspólnorodzinnego owczarka niemieckiego w charakterze stróża obejścia i u teściów przez ścianę jest yorkshire terier z nieprawego łoża, który nasz dom traktuje jako dodatkowy. Myślę co pewien czas czy by sobie psa domowo-kanapowego nie nabyć, ale na myślach się kończy.
Pasiasty sweter dla Bolka skończyłam, w ramach przerabiania zapasów włóczek zaczęłam następny, tym razem rozpinany ale też raglan robiony w jednym kawałku. Chusta, chociaż jeszcze w trakcie, to już znalazła nową właścicielkę (koleżanka Ewa była, zobaczyła, wyprosiła), więc do planów dopisuję kolejną tym razem naprawdę dla siebie.

A propos chust: MalaGosia (witam krajankę ze świętokrzyskiego) - to jest wogóle pierwsza chusta jaką robię, ale myślę sobie tak: na drutach z żyłką jest wygodniej bo w każdym rzędzie dodajesz oczka przez co w pewnym momencie masz w robocie ponad 200 oczek, na drutach prostych mogłyby być bardzo ściśnięte i utrudniać dzierganie. Poza tym akurat ta chusta (nie wiem jak inne) jest robiona tak jakby z dwóch boków trójkąta równocześnie, czego na prostych drutach nie dałoby się chyba zrobić. Ale ekspertem nie jestem, to tylko takie moje luźne przemyślenia.

Przy okazji doszłam do wniosku że polubiłam robienie na drutach z żyłką, zwłaszcza po tym jak syn nauczył się wyjmować z aktualnej robótki jeden drut i uciekać z nim w siną dal, przyprawiając matkę o wzrost poziomu adrenaliny i hormonów stresu.
Aha, zebrałam się w końcu i uszyłam chustecznik, a nawet dwa. Mogłabym to robić seryjnie, tylko po co mi więcej niż jeden... Zdjęcia razem następnym

Zimowo

2010-02-15T11:33:00.003+01:00

Tak się zastanawiam, że po tegorocznej zimie powinni do programu Igrzysk wprowadzić konkurencje związane z odśnieżaniem na czas albo wyścigi po nieodgarniętych chodnikach - Polacy w końcu może zaczęliby zdobywać medale.
To tak w nawiązaniu do Vancouver 2010, które z przyjemnością w wolnych chwilach oglądam oczywiście robiąc przy tym na drutach.
Sweterek z Loreny skończony, nawet zszyty ale zdjęć jeszcze się nie doczekał - aura mi nie odpowiada i oświetlenie nie takie a może to po prostu leń.
Założyłam sobie taki szczwany plan: zanim zakupię kolejne włóczki, przerobię te które mam aktualnie na stanie, do ostatniego kłębuszka. Jako że zajmie mi to pewnie z miesiąc, to w międzyczasie odłożę trochę grosza na włóczkowe zakupy.
Zgodnie z tym planem powstaje, a nawet jest już na ukończeniu sweterek dla Bolesława:Wzór: Striped Outfit for a Stripeknight

Włóczka: Elian Klasik, Sonia Normal, Zorza Anilux'u - wszystko resztki
Druty: 4 na żyłce i takież pończosznicze.

Kolejny rozpoczęty projekt to chusta, taka na wiosnę do zamotania się

Wzór: Traveling Woman
Włóczka: Elian Sissy
Druty: też 4

W planach jest jeszcze jeden sweterek chłopięcy, czapka, dwa dziewczęce, letni top dla mnie z Sonaty i moherowa bluzeczka w kolorze pięknej wiosennej zieleni. Ech rozpędzam się :)

Dzierganie ekstremalne

2010-02-03T10:28:00.002+01:00

Znalazłam w sieci coś takiego, to jest dopiero wyczyn .... ciekawe jaki to numer drutów... 100?!

Prawie skończyłam sweterek z Loreny, byłabym go już pozszywała nawet ale okazało się że górna część przodu jest za krótka(!) o jakieś 5 cm. Nie mam pojęcia jak ja to zrobiłam, przecież liczyłam wszystko z ołówkiem w ręku. Nie pozostaje mi nic innego jak spruć i dorobić brakujące rzędy.

Candy do wzięcia

2010-02-01T15:03:00.003+01:00

Tak tylko zamelduję gdzie się zapisałam, chociaż z moim pechem to pozostaje mi jedynie marzyć...

http://olenkaja.blox.pl/2010/01/Candy-na-Dzien-Kota-zapraszam.html

http://teczowechwile.blox.pl/2010/01/Candy-na-start.html#ListaKomentarzy

http://humorzasta.blogspot.com/2010/01/candy-od-magdowopl.html

http://fioletowepoddasze.blogspot.com/2010/01/cukiereczki-rozdaje.html

http://wendy.blox.pl/2010/01/Candy.html

Chyba prędzej sama obmyślę jakąś rozdawajkę niż coś wygram hehe

I małe WIP (Work In Progress) czyli chusteczniki w trakcie powstawania. Na razie docięłam sobie materiał i medytuję nad nimi.

Sweterek z Loreny

2010-01-31T14:54:00.004+01:00

Żeby nie było że jestem gołosłowna to potwierdzam zdjęciami wyniki dziergania:

Robienie dwóch rękawów jednocześnie z osobnych kłębków to naprawdę dobry pomysł. Nie mój ale bez skrupułów z niego korzystam :)

Wiosnę przywołuję...

2010-01-31T09:54:00.005+01:00

Po pierwsze primo bardzo jestem miło zaskoczona że ktoś tu do mnie zagląda po tak długim okresie unieruchomienia bloga. Jest radość z tego powodu, oj jest radość.
Po drugie primo :) żeby się jeszcze bardziej zaktywizować zapisałam się do dwóch wymian DnioKobietowych :

tutaj: http://agnieszkamd.blogspot.com/2010/01/moja-wymianka-na-dzien-kobiet.html

i tutaj: http://szafacw.blogspot.com/2009/12/zapraszamy-do-wymianki.html
Po trzecie primo:) ładuję baterie w aparacie i czekam na słońce żeby pstryknąć na żywo jakieś moje wytwory ostatnich czasów. Mam nadzieję że dzisiaj się uda.

Comeback

2010-01-27T13:41:00.003+01:00

Wieki minęły od mojej ostatniej wizyty tutaj. Czas pędzi tak szybko, tym bardziej jeśli dzień wypełniony jest masą drobiazgów do zrobienia na już, a dookoła kręci się czternastomiesięczny Polak.
Mieszkamy już w swoim domku. Ostatnie mrozy dały się nam porządnie we znaki, Bolesław zarobił katar a mnie zamarzła woda mineralna w butelkach, stojąca w nieogrzewanym przedpokoju. Mam już zimy dosyć na najbliższe kilka lat.
Na razie realizuję się jako kura domowa, chociaż coraz częściej biegam na różne "interwiu" - w domu dobrze ale chciałabym też zawodowo się rozwijać, tym bardziej że rozpoczęłam wymarzoną aplikację radcowską.
Dalej wyszywam i dziergam - brakuje mi jednak możliwości pochwalenia się swoimi pracami więc wracam do blogowania i szukania publicznego poklasku, hehe. Na tapecie aktualnie sweterek z wzorkiem w liście o taki:
Oczywiście to nie moja kolorystyka dlatego dziergam z beżowej Loreny. Postęp : przód i tył jest, robię teraz oba rękawy jednocześnie. W międzyczasie powstaje etui na telefon z resztek, żeby chociaż jemu było cieplej niż jego Pani.

MeiTai

2009-07-14T12:21:00.002+02:00

Chustonoszenie wciągnęło mnie na dobre, tym bardziej że miałam okazję spotkać się w sobotę z dwoma chustomamami, które w ramach wakacyjnych planów odwiedziły Skarżysko. Coś w tym jest, że ludzie poznani przez internet przy okazji wspólnych zainteresowań okazują się być takimi " do tańca i do różańca". Miałyśmy mnóstwo wspólnych tematów i spędziłyśmy bardzo miłe przedpołudnie - mam nadzieję że nie ostatnie.
Na tymże spotkaniu miałam okazję "pomacać" sobie MeiTai czyli miękkie nosidło. To była wersja bardzo wypasiona z fantastycznymi aplikacjami Kajka i Kokosza więc obudziła się we mnie żądza posiadania. Postanowiłam połączyć chustonoszenie z innym moim hobby czyli szyciem i po raz kolejny korzystając z opisu Oppamamy wyprodukowałam takie nosidło.

Bolesław zasnął od razu po zapakowaniu, co znaczy że MeiTai został zaakceptowany. Cieszę się z tego bo wiąże się go łatwiej niż chustę, poza tym wczoraj po raz pierwszy odważyłam się wrzucić dziecia na plecy. Już mi się kluje w głowie następny projekt nosidła, taki bardziej letni, jako że w sierpniu jedziemy nad morze większą grupą i wózek nie zmieści się do samochodu. Jednak do realizacji potrzebny mi będzie Pan mąż do zajęcia się synem, inaczej nie uda mi się nawet maszyny rozłożyć...

Pracowite wakacje

2009-07-02T08:42:00.003+02:00

Lato w pełni, żar się z nieba leje. Najlepiej by się chciało leżeć z robótką pod gruszą. W moim wypadku pod jabłonką, albowiem gruszy w okolicy nie posiadam. Ale leżeć nie będę, bo potomek mi na to nie pozwala. Nauczył się siedzieć i pełzać więc cały czas muszę być w pozycji umożliwiającej szybkie ratowanie z różnych opresji, najczęściej z lądowania na nochal :)

Ponadto Pan Minister ogłosił termin egzaminu wstępnego na aplikację. To będzie moje drugie podejście, w zeszłym roku znalazłam się wśród tych 90% poległych co nie zdało, więc nie było mi żal, chociaż brakło niewiele. Ale tym razem wolałabym się dostać. A to wymaga przygotowań, nie łudźmy się, i to konkretnych. Dlatego robótki odkładam do szuflady, sięgając po nie w drodze wyjątku a ich miejsce zajmują kodeksy, ustawy i notatki. Czekają mnie pracowite wakacje, do 19 września.
Skończyłam wreszcie haftować taki oto sampler.

I nie mam zupełnie pomysłu co z nim zrobić. Oprawić i powiesić na ścianie - nie pasuje mi kolorystycznie do żadnego wnętrza, na poduszkę jest za wąski i za długi, tak samo na torbę. Teraz tak myślę, po jaką cholerę ja go w ogóle wyszywałam. Ale czasem tak jest, coś Cię zachwyci i musisz to zacząć, a potem nie wiadomo co z tym począć.
Z robótek rozgrzebanych została mi Wróżka HAE, która nawet trochę posunęła się do przodu, ale to praca na lata i na razie nie ma się czym chwalić.

Sweterki się doczekały

2009-06-29T18:21:00.002+02:00

Wreszcie się zmobilizowałam i zrobiłam zdjęcia żółtej letniej bluzki:

I militarnego sweterka - mojego pierwszego wyrobu, który leży na mnie jak należy :P

Miny proszę mi wybaczyć, albowiem miałam dzień mrówczej pracy (pranie, drożdżówki z jagodami, układanie drewna do kominka na zimę) i zmordowana jestem. Na dodatek pstrykałam fotki samowyzwalaczem w czasie Bolkowej drzemki i łypałam co chwila czy młody śpi.

Beżowy "February Lady Sweater" czyli rozpinany robiony od góry jest w trakcie, tzn. korpus jest zrobiony do pasa, jeszcze jakieś 15 cm no i rękawy trzy czwarte. Ale najpierw pomyślało mi się bolerko jakieś ażurowe. Koncepcja już mi się w sumie wykluła, dzisiaj wieczorem może uda mi się zacząć, to zamieszczę tu zdjęcie.

Drzemka

2009-06-26T08:09:00.004+02:00

Tak wygląda poranna drzemka pana Bolesława. Chustę typu kieszonka albo jak kto woli "pouch" szyłam sama z czegoś co okazało się być afrykańskim batikiem
przepis jak sporządzić taki zmyślny wynalazek wzięłam od Oppamamy. Bardzo fajnie się w niej nosi, a wzorek jest po prostu boski. I dzięki temu ręce mam wolne i buszuję swobodnie po sieci.

Kwiat jednej nocy

2009-06-25T20:30:00.002+02:00

Zakwitła w Noc Świętojańską. Gardenia hodowana i pieszczona przeze mnie od sadzonki o takiej tyciej. I ten zapach ... Szkoda że tylko jeden kwiat.

Jagodzianki

2009-06-23T09:02:00.003+02:00

Lato w końcu, chociaż na razie mocno deszczowe, zawitało i do nas. W ogródku obrodziły truskawki, a w niedzielę byliśmy pierwszy raz w tym roku na jagodach całą rodziną, łącznie z Bolkiem. Większość czasu młody przespał w chuście, dzięki temu nawet ja trochę nazbierałam. Szału nie ma, jak mówi mój małżonek, ale udało nam się przynieść tyle owoców, że na bułki starczyło. Przepis na ciasto pochodzi z serwisu Wielkie Żarcie, który uwielbiam i który jest dla mnie skarbnicą wiedzy, wyrocznią i biblią.

Bułki drożdżowe z jagodami
Składniki

50 dag mąki
3 żółtka
1/2 szkl. cukru
5dag drożdży
2 szkl mleka
1/2 kostki margaryny do pieczenia (roztopić)
cukier waniliowy
jagody ok. 1/2 litra

Drożdże rozpuścić w ciepłym mleku (ok. 1/2 szkl.), dodać 2 łyżeczki cukru i postawić w ciepłym miejscu - niech pracują. W tym czasie utrzeć żółtka z cukrem i cukrem waniliowym. Wysypać mąkę na stolnicę, dodawać stopniowo żółtka, resztę mleka, rozczyn drożdżowy i margarynę. Dobrze wyrobić, jeżeli ciasto jest zbyt twarde to można dodac mleka a jak zbyt rzadkie to trochę mąki. Dobrze wyrobione ciasto odstawić na ok 40 min do wyrośnięcia. Następnie odrywać od ciasta niewielkie kawałki, rozciągać w małe placki, na środek dając ok. łyżeczkę jagód (wcześniej posypanych cukrem i odrobiną mąki ziemniaczanej) i zlepiać na niewielkie bułeczki owalnego kształtu. Bułki układać na wysmarowanej blaszce, smarował białkiem i odstawić na kolejne 15 min do wyrośnięcia. Piec w nagrzanym do 180 st piekarniku około 25 - 30 minut. Po upieczeniu można polukrować lub posypać cukrem pudrem. Smacznego!

Na polu robótek też się ruszyło, czekam tylko na pogodę żeby porobić zdjęcia. Niestety chyba jeszcze trochę poczekam :/

Szlag by to ....

2009-06-08T09:17:00.002+02:00

Mam ochotę gryźć i drapać. Czekałam na przesyłkę z wymiany igielników u Edy. Razem z nadawczynią, Eweliną, podejrzewałyśmy już Pocztę Polską o najgorsze zbrodnie. Na początku szanowna instytucja nie wiedziała czy przesyłka dotarła do mojego urzędu czy nie, ale sprawa się wyjaśniła. Przesyłkę pod moją nieobecność odebrała teściowa i ... o niej zapomniała. Żeby było ciekawiej to nie pamiętała zupełnie, gdzie ją położyła.
Szukałyśmy obie dwa dni przewracając dom do góry nogami. Dopiero wczoraj "mamusia" przypomniała sobie, że jak przyszedł listonosz to akurat wyrzucała pieluchy do śmietnika. Pieluchy białe, list biały, musiała się zamyślić i pieprznąć wszystko razem do pojemnika. A następnego dnia je opróżniali... Normalnie nie mam słów. Lubię moją teściową, wiem, że nie zrobiła tego specjalnie - po prostu to taki typ człowieka, który nie wie gdzie ma głowę, ale zła jestem strasznie. Szczególnie mi głupio ze względu na Ewkę - napracowała się dziewczyna nad igielnikiem, chciała zrobić przyjemność a tu taki klops. Nie z mojej winy ale i tak winna się czuję. Posiadania niewydarzonej teściowej. Zapowiedziałam teraz że jak mnie nie ma to absolutnie nic nie odbierać - niech zostawią awizo, ja sobie na pocztę podjadę i odbiorę. Teściowa proponowała, że zwróci mi kasę ale przecież tu nie o pieniądze chodzi, nawet nie umiałabym tego wycenić. Jednym słowem pech. Szlag by to trafił.

Zaległości

2009-06-04T13:14:00.004+02:00

Nie chciałam wierzyć, kiedy doświadczone mamy mówiły mi, że najwięcej wolnego czasu ma się przy noworodku, bo tylko je i śpi. No i się sprawdziło. Bolcio ma już pół roku i nie mam czasu na nic. Trzeba już go zabawić, nakarmić łyżeczką bo z butli nie chce, podnieść, żeby świat z bliska pokazać. Nabyłam chustę do noszenia

(Nati tkana - kolor Amazonia) i teraz chodzimy na długie spacery do lasu, wizytujemy kolegów i koleżanki. Nie myślałam, że "chustowanie" to taka fajna sprawa - idę gdzie chcę, nie martwię się o wózek, że ciężki, że się nie zmieści. Jakby ktoś chciał więcej się dowiedzieć to polecam chustomanię i forum.
Robótkowo posucha straszna. Domówiłam brakujący motek do oliwkowego swetra i skończyłam go wreszcie bo leżał jak wyrzut sumienia. W sam raz pogoda się na swetry zrobiła, hehe. Rozpinanego z Loreny powoli przybywa

- skończyłam karczek, teraz ażur się robi i zaraz będę oddzielała rękawy. Muszę się jakoś zmotywować bo to ma być ubranie na to lato a nie na przyszłe.
Krzyżykowo też coś się ruszyło: igielnik na wymianę dotarł więc mogę go pokazać - to nie jest do końca to co chciałam ale w pewnym momencie projekt zaczął żyć własnym życiem i przestał współpracować z autorem. Prawie skończyłam kartkę na dzień matki z zestawu dołączonego do CardShop.

Tyle że dzień matki dawno za nami. Dzięki Bogu moja rodzicielka ma w czerwcu imieniny więc zostanie nią obdarzona z innej okazji.

Jestem cały czas pod wrażeniem poduszek różnorakich jakie tworzy Gazynia. A że moja mała kuzynka jest w szpitalu na chemioterapii (paskudna sprawa ale rokowania nie są złe...) wymyśliłam dla niej poduszkę - taką "za jeden uśmiech". Tutaj w trakcie powstawania

(wykorzystałam haft z kwiatową wróżką zrobiony w zeszłym roku) a ja mocno trzymam kciuki za Izę, żeby szybko wróciła do zdrowia.

Znowu coś jest z tymi zdjęciami, wszystkie powinny być w poziomie a ja za nic nie umiem tego naprawić. Na razie zostawiam tak jak jest i pokornie proszę o wybaczenie bo Młody marudzi z łóżeczka i muszę lecieć.

Rozpędzam się...

2009-05-12T09:01:00.006+02:00

Miały być tylko skrzynki z surfiniami na balkonie, a doszły do tego jeszcze pnące kwiatki w doniczkach - wilec, groszek pachnący i nasturcje. Na "poziomie morza" z jednej działeczki zrobiły się trzy i nieduży inspekt - mój mąż zażyczył sobie rzodkiewek i sałaty a moja mama wcisnęła mi jeszcze dalie i mieczyki tylko nie wiem czy to trochę nie za późno. Najwyżej nie zakwitną. Więc z demonicznym uśmiechem przez ostatnie dwa dni grzebałam w ziemi, latałam z konewką a dzisiaj z radością powitałam pochmurno-deszczową aurę. Niechaj rośnie na zdrowie.
Skończyłam oliwkowy sweter ... prawie (coś się pomieszało z Bloggerem i nie mogę przekręcić tych zdjęć w poziomie - przepraszam)Zabrakło mi włóczki na ściągacz rękawa - dosłownie osiem rzędów, a nie ma możliwości żeby skrócić rękawy tak aby wystarczyło na oba. Cóż, sweterek odczeka aż będę robić kolejne zamówienie w Zamotanych, na razie mam z czego robić, a fundusze inwestuję w ogródek (...maniaczka) A wyszedł bardzo zgrabny. Jednak wolę robić swetry na okrągło, w jednym kawałku.
Zapisałam się na wymianę igielników u Edy, ale cały czas pracuję nad koncepcją. Pogoda zbrzydła to może powstaną jakieś próby w materiale. Odpuściłam sobie ostatnio haftowanie i teraz jakoś tak trudno mi do niego powrócić. No może nie tak całkiem - postawiłam trzydzieści parę krzyżyków na wróżce HAE. Zostało jeszcze około 111 900 krzyżyków... Słodko.
Robię dziś poważny krok na przód - jadę do Urzędu Pracy zasilić grono wykształconych bezrobotnych. Chciałabym wrócić do pracy, niekoniecznie stricte w zawodzie bo o to niełatwo w moim regionie i niekoniecznie od zaraz bo Bolo jeszcze w 90% na moim wikcie. Ale zanim coś znajdę pewnie minie trochę czasu.

Majowe początki

2009-05-08T18:31:00.007+02:00

Wreszcie udało się postawić na nogi nasz komputer, tak bezmyślnie przeze mnie zepsuty. Nie brakowało mi Internetu tak bardzo jak się spodziewałam. Miałam za to mnóstwo czasu dla mojego syna, moich swetrów i ogródka.

Po pierwsze Bolek - wyhamował tempo wzrostu na rzecz rozwoju umysłowego. Prawie z dnia na dzień stał się zainteresowany wszystkim dookoła, odpowiada uśmiechem na uśmiech a nawet zaczepia swoich ulubieńców na przykład Cezarego. Wyciąga rączki do interesujących go przedmiotów, na widok małych psów najchętniej wyskoczyłby ze skóry z radości. Ja obserwuję go z perspektywy matki i każda mała nowa rzecz jest dla mnie wydarzeniem rangi Wielkiego Wybuchu, ale to świetna sprawa - obserwować ileż to rzeczy musi się człowiek nauczyć żeby stać się człowiekiem.

Po drugie - moje robienie na drutach nabrało rumieńców. Żółta bluzeczka skończona, nitki pochowane, nawet obcykałam brzegi szydełkiem. Zdjęcie z modelką w środku będzie. Pokazany w poprzednim poście sweter z Sonaty został spruty. Włóczka nie pasowała mi do tego projektu zupełnie, tyle że okazało się to dopiero w trakcie roboty. Nad zastosowaniem tej bawełny jeszcze się zastanowię, a Phildarowy sweterek zrobię na pewno tylko z czegoś bardziej wełnopodobnego.
W czasie przymusowych wakacji od kompa zaczęłam bluzkę/sweter wg wzoru zwanego Tomato
I prawie ją kończę, ale chyba braknie mi wełny ( robię z oliwkowej Elian Klassik). A to wszystko dlatego, że wymyśliłam sobie rękawy 3/4. Mam jeszcze nabrane oczka na February Lady Sweater ( włóczka Lorena Madame Tricote) ale cały czas się zastanawiam czy aby na pewno będę go potem nosić.

Po trzecie - ogródek. Zakorzeniam się tutaj powoli, w miarę postępów w remoncie. Wymyśliłam sobie więc układ ogródkowy z teściową - ona daje wiedzę i doświadczenie a ja pracę fizyczną tj. kopanie, grabienie, plewienie, podlewanie itd. Na razie mamy przygotowane trzy zagony: dwa już obsiane marchewką, pietruszką, koperkiem, ogórkami i innymi takimi, trzeci czeka na zioła, które jutro przywiozę z targu i od mojej rodzicielki - miętę, melisę, bazylię, estragon itd. Postanowiłam też zaprowadzić florę na naszym balkonie - nigdy nie miałam kwiatów w skrzynkach i jestem w tej dziedzinie całkowitym dyletantem. Skazana jestem więc na to co mi sprzedawcy wcisna i cioteczki doradzą. Na razie mam werbenę i takie zwisające "cuś" co nie kwitnie, tylko rośnie.

Po czwarte - remont. Czy ktoś jest w stanie sobie wyobrazić że to kiedyś będzie mieszkanie. Bo ja nie. Ale jestem dobrej myśli...
I mój małżonek w roli tego co "spłodził syna, drzewo posadził, teraz dom buduje ..."

Co na drutach

2009-04-15T08:28:00.004+02:00

Ostatnio skupiłam się na drutach, zaniedbując inne techniki robótkowe. Haft krzyżykowy mi się trochę przejadł - przez ostatnie miesiące naprodukowałam obrazków, które tylko zapełniły teczkę "oczekiwania na oprawienie". A na drutach mogę zrobić po pierwsze coś dla Bolka, co będzie bardziej użyteczne niż obrazek powieszony nad łóżkiem, a po drugie łatwiej mi w terenie tj. na spacerze, w pociągu czy u mamy robić na drutach niż wyszywać. Mąż mój śmieje się, że cały czas coś dziergam a nie widział jeszcze żebym swój wyrób nosiła. Ale się doczeka i jeszcze zobaczy (tak się w duchu odgrażam, chociaż nie przyznałam mu się, że jeden sweter skończyłam i okazał się klapą - niby wszystko dobrze, równo tylko ... o jakieś trzy rozmiary za duży)
Więc dłubę teraz żółtą bluzeczkę z Elian Nicky na okrągłym drucie. Zbliżam się już do pach...

A to znacznik początku okrążenia zrobiony z osieroconego kolczyka - muszę sobie zmajstrować komplet takich znaczników. Z szału robienia biżuterii zostało mi całe pudło akcesoriów różnistych.

A to kolejny zaczęty projekt: letni sweterek z bawełny Sonata - model z Phildara 460 Tendances. Walczę sobie powoli z francuskim opisem i ku mojemu zaskoczeniu więcej pojmuję niż z polskich opisów z tych wszystkich gazetek typu Sandra/Sabrina, które w rzeczywistości są nieudolnym tłumaczeniem z niemieckiego. Z językiem Moliere'a miałam do czynienia ostatnio w liceum, ale francusko-angielsko-polski słownik robótkowy znaleziony w sieci oddaje mi nieocenione usługi. To na razie kawałek tyłu.

No i przez święta powstały kolejne Bootki, tym razem dla Alana - Bolkowego kolegi. Musiałam pokombinować trochę bo Alek jest pół roku starszy i bootki mojego syna wchodziły mu ledwie na czubek stopy. Pierwsze podejście dało model bardziej jak dla mnie a nie dla dziewięciomiesięcznego dziecka, ale w końcu udało mi się zrobić całkiem zgrabne papucie.

Czekam teraz na paczkę z Zamotanych.pl albowiem zamówiłam kolejne bawełniane włóczki tym razem na bolerko/sweterek do bordowej ulubionej letniej sukienki. Głowę mam pełną pomysłów tylko czasu niewiele.

Na początek

2009-04-14T08:10:00.000+02:00

... wypadałoby się przywitać i przedstawić. Proszę bardzo: witam, mam na imię Marta. Mieszkam na świętokrzyskiej wsi z mężem, synem i psem. Na razie kątem u teściów ale nasze własne lokum jest in progress. Na moim poprzednim blogu było dużo o moim hobby - hafcie, drutowaniu itd. Tutaj też postaram się przede wszystkim zdawać relacje o tym co aktualnie dłubię, ale będzie też o moim dzieciu, o gotowaniu, regionie świętokrzyskim i o wielu innych rzeczach tak po trochu. Mam nadzieję, że uda mi się choć trochę zainteresować Szanownych Czytelników. Proszę zapiąć pasy i ... startujemy.